Ortopedia
Rehabilitacja
Medycyna sportowa

Dr n. med. Maciej Luterek

Dr n. med. Maciej Luterek

Data urodzenia

11.01.1978

Wykształcenie

1997-2003
Warszawski Uniwersytet Medyczny I Wydział Lekarski
Studia na kierunku lekarskim

2003-2004
Szpital Kliniczny „Dzieciątka Jezus” w Warszawie
Staż podyplomowy

2004-2011
Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu WUM, Szpital „Dzieciątka Jezus” w Warszawie
Specjalizacja z Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu

2005-2009
Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu WUM, Szpital „Dzieciątka Jezus” w Warszawie
Studia doktoranckie w Warszawskim Uniwersytecie Medycznym

Od 02.12.2015
Wydział Kształcenia Podyplomowego WUM I Wydziału Lekarskiego
Obrona pracy doktorskiej z zakresu medycyny

 

Doświadczenie zawodowe

Od 2017
Szpital Zachodni im. Św. Jana Pawła II w Grodzisku Mazowieckim
Konsultant Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu    

2004-2011
Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu WUM, Szpital „Dzieciątka Jezus” w Warszawie
Młodszy asystent

2011-2017
Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu WUM, Szpital „Dzieciątka Jezus” w Warszawie
Starszy asystent

2011-2017
Warszawski Uniwersytet Medyczny, I Wydział Lekarski, Katedra i Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu
Wykładowca


Kursy, staże, wykształcenie dodatkowe

Medycyna estetyczna

08.2016 
„PODAWANIE TOKSYNY BOTULINOWEJ TYP A BOTOX® W ZABIEGACH MEDYCYNY ESTETYCZNEJ„ 
„ZASTOSOWANIE SIECIOWANEGO KWASU HIALURONOWEGO W ZABIEGACH MEDYCYNY ESTETYCZNEJ” 
„POZYSKIWANIE OSOCZA BOGATOPŁYTKOWEGO I MEZOTERAPIA OSOCZEM” 

USG ortopedyczne

15.10.2006 - 20.10.2006
Kurs USG: „USG w Ortopedii i Reuamatologii”

11.03.2015 - 13.03.2015
Kurs doskonalący Kliniki Ortopedii CMKP w Otwocku  „Ultrasonografia stawów biodrowych u dzieci i niemowląt” 

Ortopedia zabiegowa

2011 – 2013
Odbycie kursów doskonalących w Klinice Ortopedii CMKP w Otwocku: 
„Artroskopia stawu skokowego”
 „Artroskopia stawu biodrowego” 
„Alloplastyka stawu biodrowego”
„Niestabilne i przezpanewkowe złamania miednicy”
„Artroskopia stawu barkowego”

11.04.2013 -12.04.2013
Udział w międzynarodowej konferencji szkoleniowej: „Infection Control and Modern Cementing Technique” – Hamburg, Niemcy.

Biologia molekularna    

18.04.2008    
Ukończenie kursu; „ Od genu do białka, od struktury do funkcji”. 
Studium Medycyny Molekularnej PAN

 

Kursy, staże, wykształcenie dodatkowe

Metodyka nauczania

20.09.2005 – 30.10.2005 Kursu pedagogiczny  dla nauczycieli akademickich Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego – Wydział Kształcenia podyplomowego WUM I Wydziału Lekarskiego                                                       

Znajomość języków obcych

Angielski Biegły
Niemiecki Średnio zaawansowana
Hiszpański Podstawowy
Rosyjski Średnio zaawansowana
 

Wykaz opublikowanych artykułów

1. Ambroziak M, Pędzisz P, Luterek M, Stefaniuk Ł, Górecki A, Scuderi G, Kamiński A.: Program rehabilitacji po pierwotnej rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego z zastosowaniem przeszczepu alogenicznego z więzadła rzepki lub ścięgna Achillesa. 
Arthroscopy and Joint Surgery, 2007; 3(3); 5-10.

2. Pędzisz P, Luterek M, Ambroziak M, Kuś W, Górecki A.: Migracja piszczelowej śruby interferencyjnej po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego za pomocą alogenicznego ścięgna Achillesa – opis przypadku. 
Arthroscopy and Joint Surgery, 2008;4(3): 25-29.

3. Luterek M, Baranowski M, Żakiewicz W, Biel A, Pędzisz P.: Rehabilitacja u chorych z zawansowaną postacią artropatii hemofilowej z wykorzystaniem metody PNF. 
Ortopedia, traumatologia, rehabilitacja 2009; 3(6); 280-289

4. Ireneusz Babiak, Wojciech Żakiewicz, Maciej Luterek.:
Zastosowanie opatrunków podciśnieniowych VAC w kompleksowym leczeniu złamań otwartych IIIB i IIIC podudzia z masywnym ubytkiem tkanek miękkich.
Chirurgia Narządu Ruchu i Ortopedia Polska, 2011, 76(3);

 

Doniesienia zjazdowe:

1. Referat programowy podczas XIV Sympozjum Sekcji Ortopedii Dziecięcej Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego 27-29 maja 2004 pt.:  Wczesna endoprotezoplastyka stawu biodrowego jako alternatywa osteotomii miednicy                   
Autorzy; Andrzej Górecki, Tomasz Jabłoński, Karol Purski, Maciej Luterek                             
Katedra i Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu WUM

2. Referat programowy podczas Konferencji; Osteosynteza w wieloodłamowych złamaniach bliższego końca kości udowej Sekcji Osteosyntezy PTO i Tr. 03.11.2006 – 05.11.2006 pt.: Błędy i powikłania zespoleń śródszpikowych ryglowanych w leczeniu złamań bliższej nasady kości udowej. 
Autorzy: Paweł Wojtyński, Jerzy Biedrzycki, Maciej Luterek

3. Aloplastyka stawów biodrowych i kolanowych u chorych z zaawansowaną artropatią hemofilowa – doświadczenia własne.
M. Luterek ¹, A. Górecki¹, P. Strzelczyk¹, M. Ambroziak¹, A. Szczepanik².

1) Katedra i Klinika Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu Warszawskiego Uniwersytetu
Medycznego. Kierownik Kliniki prof. dr hab. n. med. Andrzej Górecki.

2) Klinika Chirurgii Ogólnej i Hematologicznej Instytutu Hematologii i Transfuzjologii w Warszawie.
Kierownik Kliniki prof. dr hab. n. med. Andrzej Szczepanik

Sesja plakatowa podczas XXIV Zjazdu Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów.
 

Notatka o sobie

Dynamiczny rozwój nauk medycznych w przeciągu ostatnich dwustu lat; dokładne poznanie anatomii oraz fizjologii ludzkiego organizmu jak również poznanie mechanizmów patofizjologicznych doprowadzających do wystąpienia zmian chorobowych spowodował postęp diagnostyki medycznej jak również pojawienie się nowych metod leczniczych i terapeutycznych. Baza wiedzy niezbędnej do skutecznego diagnozowania i leczenia chorych ulega stałemu poszerzaniu. Przy tak błyskawicznym rozwoju wiedzy i technologii medycznej niezbędnym było wprowadzenie szczegółowych specjalizacji medycznych umożliwiając ich adeptom ciągłe pogłębianie wiadomości oraz doskonalenie umiejętności praktycznych mające na celu właściwe i efektywne leczenie.

Ortopedia i Traumatologia Narządu Ruchu to specjalizacja lekarska zajmująca się urazami i zmianami chorobowymi związanymi z układem lokomotorycznym człowieka, na który w ogólnym zarysie składa się tkanka kostna, mięśnie oraz więzadła.

Ciało człowieka podlega dynamicznym zmianom w ciągu całego życia w zależności od jego aktywności i środowiska w jakim się znajduje. Postęp cywilizacyjny wprowadził do naszego życia nowe formy aktywności, pracy, spędzania wolnego czasu, które w dłuższej perspektywie mogą stać się przyczyną niekorzystnych zmian w zakresie narządu ruchu powodujących dysfunkcje bólowe i poważne obniżenie jakości życia. 
Medycyna w chwili obecnej daje nam do ręki skuteczne narzędzia dzięki, którym możemy w sposób zachowawczy niwelować efekty tych niekorzystnych zmian bądź też w ostateczności pozwala na bezpieczne zastosowanie leczenia chirurgicznego.

Po 17 latach uprawiania przeze mnie medycyny; studiowania w ramach Warszawskiej Akademii Medycznej, a następnie pogłębiania swojej wiedzy w ramach szkolenia specjalizacyjnego jak również pracy dydaktycznej w Zakładzie Anatomii Prawidłowej WUM oraz Katedrze i Klinice Ortopedii i Traumatologii Narządu Ruchu I W.L. WUM nadal uważam, że dużo lepiej jest zapobiegać wystąpieniu choroby niż ją leczyć. Niezwykle ważna jest więc pewna profilaktyka zdrowotna już od najmłodszych lat. Niekiedy odpowiednio zmodyfikowana codzienna aktywność, ćwiczenia, organizacja stanowiska pracy może przynieść lepsze efekty niż leczenie chirurgiczne. 

Nawet najlepiej przeprowadzony zabieg chirurgiczny nie gwarantuje powodzenia: wybór leczenia operacyjnego w ortopedii jest swego rodzaju ostatecznością gdy inne metody leczenia nie przynoszą spodziewanych rezultatów.

Wyznacznikiem udanego zabiegu operacyjnego jest poprawa jakości życia operowanego chorego. Aby osiągnąć ten cel od samego początku niezbędna jest pełna współpraca lekarza i pacjenta na każdym etapie leczenia: ustalenia rozpoznania i kwalifikacji do konkretnego zabiegu operacyjnego, ścisłe przestrzeganie zaleceń pooperacyjnych zwłaszcza dotyczących procesu rehabilitacji.

W swojej praktyce kładę nacisk przede wszystkim na kompleksowe diagnozowanie pacjenta i ustalenia wszelkich możliwych przyczyn wystąpienia u niego danego schorzenia. W kolejnym etapie najważniejszym jest dla mnie odpowiedni dobór metod terapeutycznych z wyselekcjonowaniem tych pacjentów, którzy mogą być skutecznie leczeni nieoperacyjnie i tych, u których tylko leczenie operacyjne może przynieść trwałą poprawę stanu zdrowia.